X
تبلیغات
رایتل
 خوی بخشندگی آمیخته به تفکر چهره حضرت فاطمه است.یعنی این خاندان بندگی برای زندگی نمیکردن.خودشون وحقیروزبون درمقابل جاذبه های دنیوی نمی کردن.گاهی برای لقمه نانی جانی را تلف میکنیم.برای نامی حیثیت آدمارو زیر پا میگذاریم.تفاوت فاطمه زهرا همین بود.امام حسین (ع)از همین مکتبه که بایزید بیعت نمیکنه.ماکه دیگه ازبس سرمون وبه پایین خم کردیم خورشید وازیادمون بردیم.دلمون وبه چیزای بی ارزش خوش کردیم.افکارمون درگیر مسائل ضعیف وپوچ شده.  وقتی آدم  اشک میریزه آدم دوس داره عاشق بشه وقتی عشق پیدا میشه دوس داره پیرو باشه وقتی گریه برای حضرت زهرا میکنه میگه  ای کاش من در خیمه خرم فاطمه زهرا(س)  بودم.خوش به حال کسانی که زیبایی وحسن خدارو میبینن.پروانه بار دنبال محبت خدا میگردن .اینها واقعا از تاریکی ها نجات پیدا میکنن.یادمه اولین باری که از حضرت زهرا وماجرای بیعت با امیر جهان وشنیدم چقدگریه کردم.چقددلم صاف بود عین آینه.واقعا این خاندان چی کشیدن.امامن قدرنشناسی کردم.حضرت زهرا برای یک هدف ارجمند یعنی بندگی برای خدا ،زندگی کردن.چنان زندگی کرد که پیغمبر دلباخته اش گرددچراکه غیر خدارا راه نداد.خدارا عاشقانه پرستش کرد.انسانهای پاینده ای که به دریا وصل شدن.آن که میرفت مرا هم به لب دریا برد.اگه حضرت زهرا زندس واسه اینه به لب دریا رسید.عزاداری ایام فاطمیه وحضرت زهرا داره مارو دعوت میکنه به لب دریابرسیم.به نظرم نماز که میخونیم توفیق داریم روزه که میگیریم توفیق داریم.خدااینارو گذاشته واسه اینکه شخصیت آدم عالی بشه.اسباب لطف و مرحمت شه.خدا گناهای مارو ببخشه.خیلی ارزون گناه میکنیم.زندگی سپری کردن عمر نیست.اسیرحسرت نشیم زمانی.عزاداری هم توفیق میخواد.خدابه حضرت زهرات قسم مارو ببخش وعاقبت به خیر کن.